วันนี้เราจะพาเพื่อนๆ มารู้จักกับ ลิงลม หรือนางอาย ลิงลมเป็นสัตว์ที่เราคุ้นเคยกันอย่างดี เป็นสัตว์ที่เราทุกคนต้องเคยเห็นและพบเจอกับลิงลม หลายๆ คนเชื่อว่ามนุษย์เรามีพัฒนาการมาจากลิง ทำให้หลายๆคน เกิดความคิดเกี่ยวกับการพัฒนามาเป็นมนุษย์มาโดยตลอด

ดังนั้นวันนี้เราจะพาทุกคนมาดูความเป็นมาเกี่ยวกับลิงลมทั้งหมด และเราจะพาทุกคนมาเรียนรู้เกี่ยวกับพฤติกรรมเกี่ยวกับการใช้ชีวิตของลิงลมทั้งหมด เพื่อไขข้อข้องใจเกี่ยวกับลิงลม เราไปรู้พร้อมๆ กันเลย

ลิงลม หรือนางอาย

ลักษณะทั่วไปของ ลิงลม หรือนางอาย

ลิงลมมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า นางอาย รูปร่างอ้วน ตากลมโต หูเล็กและสั้น แขนขาค่อนข้างสั้น นิ้วที่สองจะมีเล็บยาวและงองุ้มเข้าหาตัว หางสั้นมากจนแทบไม่มี ขนนุ่มสั้นละเอียด บางตัวอาจมีสีเทา บางตัวอาจมีสีน้ำตาลเข้มหรือสีเหลืองนวล สันหลังมีเส้นสีเข้มลากยาวลงมาจากหัวถึงกลางหลัง มีความยาวลำตัวและหัว 30-38 เซนติเมตร ความยาวหาง 1-2 เซนติเมตร หนักประมาณ 1 กิโลกรัม ขนาดลำตัวไม่เยอะเท่าไหร่

ลิงลม หรือนางอายเป็นวานรชนิดหนึ่งที่ไม่มีหาง ตาโต ลำตัวสีเหลืองอมน้ำตาลหรืออมเทา ส่วนท้องสีซีดกว่า สันจมูกสีขาว ขอบตาคล้ำ แนวสันหลังเป็นสีเข้มตลอดหนัง ตัวเล็ก น้ำหนักประมาณ 1-2 กิโลกรัมเพียงเท่านั้น เราได้รู้เกี่ยวกับลักษณะทั่วไปของลิงลมกันไปพอสมควรแล้ว ขั้นตอนต่อไปเราจะพาทุกคนไปรู้จักกับการอยู่อาศัยของนางอาย หรือ ลิงลม

ลิงลมแคระ

ถิ่นอาศัย

ลิงลม หรือ นางอาย เราจะพบได้ในไทย, ลาว, เวียดนาม, กัมพูชา, พม่า, มาเลเซีย, เกาะสุมาตรา, เกาะชวา, เกาะบอร์เนียวในอินโดนีเซีย และเกาะมินดาเนาในฟิลิปปินส์ ลิงลมสามารถปรับตัวให้อยู่ได้ในป่าทุกสภาพ แม้แต่ป่าที่ถูกแผ้วถางแล้ว ลิงลมหรือนางอายก็ยังสามารถอาศัยอยู่ได้

ลิงลมจะชอบอาศัยอยู่บนต้นไม้ ปีนป่ายตามกิ่งไม้อย่างเชื่องช้า แต่เมื่อมีลมพัดแรงจะเคลื่อนที่ได้เร็วขึ้น และสามารถฉกจับแมลงได้อย่างรวดเร็ว อาหารหลักคือแมลง นก สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่มีขนาดเล็ก อย่างเช่น สัตว์เลื้อยคลาน ผลไม้ น้ำหวาน และเกสรดอกไม้ เป็นต้น ลิงลมหรือนางอายจะชอบออกหากินเวลากลางคืน ส่วนตอนกลางวันจะหลับตามง่ามไม้ จะหากินโดยลำพัง บางครั้งอาจพบเป็นคู่หรือเป็นครอบครัว

และยังมีลิงลมอีกชนิดหนึ่งที่เราต้องรู้จักและต้องศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมเกี่ยวกับการใช้ชีวิต ลิงที่เราจะพูดถึงนั้นก็คือ ลิงลมแคระ (N. pygmaeus) ลิงลมแคระจะมีรูปร่างคล้ายกับลิงลมหรือนางอาย แต่จะมีขนาดลำตัวที่เล็กกว่ามาก

มีน้ำหนักเพียง 250-400 กรัมเท่านั้น สีสันค่อนไปทางสีส้ม และไม่มีเส้นกลางสันหลัง พบในประเทศลาว เวียดนาม และกัมพูชา นักวิทยาศาสตร์บางคนจำแนกให้มีลิงลมอีกชนิดหนึ่งคือ ลิงลมกลาง (Intermediate Slow Loris, N. intermedius) รูปร่างคล้ายลิงลมแต่เล็กกว่า อาศัยอยู่ในจีนตอนใต้และเวียดนามตอนเหนือ

พิษลิงลม

นิสัยของ ลิงลม หรือนางอาย

พวกลิงลมจะอาศัยอยู่ตามยอดไม้ ออกหากินในเวลากลางคืน และนอนหลับในเวลากลางวัน อาหารหลัก ได้แก่ แมลง และสัตว์เลื้อยคลาน โดยกินพืชและผลไม้เสริมบ้าง ลิงลมตัวผู้จะปัสสาวะไว้ตามต้นไม้ เพื่อเป็นการประกาศอาณาเขต ตามพวกลิงลมปกติเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้า แต่จะว่องไวเวลาไล่จับแมลงกิน และจะเคลื่อนไหวได้เร็วเป็นพิเศษเมื่อมีลมพัดแรง ๆ จนเป็นที่มา ของชื่อ ลิงลม ส่วนชื่อนางอายนั้น มีที่มาจากเวลาที่พวกมันตกใจหรือถูกจับได้ จะซุกหน้าไว้ในแวงแขน

การสืบพันธุ์

ลิงลมไม่มีฤดูผสมพันธุ์ที่แน่นอน ตัวเมียจะมีระยะการตั้งท้อง 90 วัน และมีระยะเวลาให้นมลูกประมาณ 193 วัน ออกลูกทีละตัว ออกเป็นแฝดบ้างแต่ไม่บ่อยนัก ลูกลิงลมอาศัยอยู่กับแม่เป็นเวลา 6-9 เดือน พบได้ตลอดแผ่นดินใหญ่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และยังพบในเกาะสุมาตรา บอร์เนียว แต่ไม่พบในเกาะชวา

ความเชื่อเรื่องลิงลม

คุณทราบหรือไม่?

นายพรานบางคนมีความเชื่อผิด ๆ ว่าลิงลมเป็นตัวนำโชคร้าย ถ้าเข้าป่าล่าสัตว์แล้วเห็นลิงลมจะไม่เห็นสัตว์อื่นให้ล่า ลิงลมจึงถูกยิงทิ้งด้วยความชิงชังเสียมาก จึงเป็นเหตุทำให้ลิงลมตายจากฝีมือนายพราน ทำให้ลิงลมเป็นสัตว์ป่าที่ถูกคุกคามจากมนุษย์

ปัญหาที่เกิดขึ้นกับลิงลม หรือนางอาย

ปัญหาที่มักพบส่วนใหญ่ที่เกี่ยวกับลิงลม คือ เหล่าลิงลมมักถูกลักลอบจากป่าในประเทศไทย และนำไปแสดงโชว์เพื่อความบันเทิงให้แก่นักท่องเที่ยว โดยเฉพาะตามสถานที่เที่ยวกลางคืนในจังหวัดภูเก็ตและชลบุรี เพื่อสร้างรายได้เพียงเล็กๆ น้อยๆ แต่อาจทำร้ายจิตใจของสัตว์เป็นอย่างมาก เพราะการนำสัตว์ป่าไปทรมานหรือถูกนำไปทรมานในรูปแบบต่างๆ ซึ่งทำให้เจ้าตัวลิงลมมีสุขภาพอ่อนแอและอายุสั้น ก็เป็นอีกหนึ่งปัญหาที่เกิดขึ้น ที่ทำให้ลิงลมสูญพันธุ์

สถานภาพ

ในสมัยก่อนเราสามารถพบลิงลมได้บ่อยตามชายป่า หรือป่าทั่วไปทางตอนใต้ของประเทศไทย แต่ปัจจุบันลิงลมได้ลดจำนวนลงไปมาก เนื่องจากถูกจับไปเป็นสัตว์เลี้ยงและถูกล่าเพื่อปรุงยาสมุนไพร รวมทั้งเป็นอาหารด้วย ลิงลม จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 1 ของไทย

ทำให้เจ้าลิงลม หรือนางอาย จึงถูกจัดให้เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามกฎหมาย ห้ามมีผู้ใดมีไว้ในครอบครองและห้ามนำสัตว์มาทรมาน หากผู้ใดฝ่าฝืนก็จะได้รับโทษตามกฎหมายกำหนดไว้ ทำให้ในปัจจุบันจำนวนประชากรของเจ้าลิงลมก็ได้เพิ่มมากขึ้นจากเดิม เพื่อรักษาความสมดุลทางธรรมชาติ